Cystic Fibrosis / Taaislijmziekte

Reizen

Inspiratie & Persoonlijk

Inspiratie Motivatie

30 dagen yoga achter elkaar gedaan!

30 dagen yoga Adriene

Yoga. Oh good old yoga. Heel old, kunnen we wel zeggen, het idee is dat het al voor alle grote religies bestond. Maar daar weet ik verder niet veel vanaf en dit blogje gaat niet over de geschiedenis van yoga. Wel over dat ik eindelijk de “30 day yoga journey” (van journey moet ik een beetje kotsen, ik noem het liever challenge, maar dat was dus specifiek niet de bedoeling) van Yoga with Adriene ben begonnen EN heb volgehouden! Dertig dagen yoga, achtereenvolgend. Wie had dat ooit gedacht.

Haat liefde

Ik dus zeker niet. Naast het duidelijke probleem van een minder ideale conditie de laatste ongeveer tien jaar, trok ik yoga ook heel slecht. Ik kan niet goed omgaan met de zachte stemmetjes, het verteld worden hoe ik moet ademen, het emotie trekken, etcetera. In Australië maakte ik voor het eerst kennis met yoga les, ik had daar toen veel zin in want vond het idee nog cool. Maar bij de derde les stormde ik ervan weg, kon het niet uitstaan.

Yoga with Adriene op Youtube

Fast forward, naar een jaar of drie geleden. Chronisch ziek zijn was al een tijdje steeds lastiger en bleef ook in die trend doorzetten. Zowel mentaal als fysiek was ik op zoek naar iets wat ik nog kon en me verder kracht kon teruggeven of anders in ieder geval laten vasthouden. Yoga with Adriene is een groot YouTube kanaal wat ik toen leerde kennen. Adriene is net wat anders dan de yoga leraressen die ik eerder was tegen gekomen. Down to earth, zomaar even wat zingen tussendoor, grapjes, gewoon chill. Wel ook met een kleine dosis serieuze uitleg over natuurlijk de bewegingen en ook de gedachten erachter. En sommige sessies begint ze met een intentie voor die les, of die dag, waar het dan steeds een beetje over gaat.

Verrassend genoeg raakte dit me allemaal, toen ik het ging uitproberen. Ik schreef er in 2019 ook al wat over. De combinatie van kracht opbouwen met dat beetje gepraat er tussendoor was een goede, voor dat moment. Ik sloeg wat filmpjes op die voor mij het beste werkte en ben daar veel naar terug gekomen de laatste twee jaar voor mijn longtransplantatie. Aan het einde kon ik echt niet veel meer en was ik blij met deze:

Niet super krom gegroeid

Als ik er nu naar kijk en herinner hoeveel moeite dat al kostte. Ppfff… Maar voor toen was het perfect om toch nog iéts van beweging erin te houden en juist ook het rekken en strekken van alle verkrampte spieren. Sterker nog, de avond/nacht van mijn longen-oproep werd ik eerst nog oa door een CT scan gegooid en vroeg de vrouw daar voor welke aandoening ik de longen nodig had. Ik antwoordde vanwege Cystic Fibrosis, en ze riep uit dat dat haar zo verbaasde omdat die mensen meestal veel krom-gegroeid-er binnen kwamen! Nah, beste per ongelukke compliment ever. Ik heb altijd zo geprobeerd dat tegen te gaan, en aan het eind dus met oefeningen als deze.

Die 30 dagen yoga dus

ANYWAY, die 30 dagen yoga dus! Al een hele tijd begint Adriene elk jaar met zo een yoga challenge. Journey. Whatever. De maand januari post ze elke dag een nieuwe sessie online, die allemaal te maken hebben met het overkoepelende thema van die maand. Dit jaar was dat ironisch genoeg “Breathe”. Moet zeggen dat ik die gedachte ook niet had getrokken met nog mijn eigen longen, maar nu maakte het ‘t soms wel extra speciaal.

Om meteen slash eindelijk maar te vertellen hoe het ging: verbazingwekkend makkelijk. Ja echt. Halverwege vorig jaar probeerde ik, verlaat, die van toen op mijn eigen tempo af te maken. Uiteindelijk heb ik maar tien sessies gedaan ofzo, en steeds met minstens drie dagen er tussen in. Nu was ik natuurlijk nog maar een aantal maanden van die longtransplantatie af, alleen vond ik toen niet dat dat in de weg moest staan. Lol. De jaren daarvoor was ik ook erg slecht in iets afmaken wat ik begon, dus ik had eigenlijk maar weinig vertrouwen in een goede afloop van deze verse challenge.

Toch ging het gewoon hatseflats bam. De sessies duren tussen 20 tot 50 minuten dus het is elke dag even een verrassing wat je te wachten staat. Maar Adriene bouwt het natuurlijk realistisch op zodat het allemaal goed op elkaar inspeelt. En als je eenmaal hebt besloten dat je elke dag die tijd besteedt hieraan dan is dat met mooie longen dus echt prima te doen.

Overgeslagen en ingehaald

Oh, edit net na posten: twee keer heb ik een dag overgeslagen. De dag waarop ik een colonoscopie had en het roesje iéts harder aankwam dan verwacht, #drugged. En een tweede dag waarop ik gewoon helemaal kapot zonder reden was. Die twee dagen heb ik daarna wel die maand nog ingehaald, op een dag met een makkelijke, korte sessie deed ik er dan twee.

dertig dagen yoga challenge Adriene

De voordelen van elke dag yoga

Ik wou dat ik kon zeggen dat ik echt veel flexibeler en leniger ben geworden, maar ik ben denk ik geboren met driekwart te korte achterbeenspieren (is een woord nu). Mijn handen komen net iets dichter bij mijn tenen dan tot slechts mijn knieeën, maar daar blijft het dan ook bij. Me opvouwen in allerlei soorten balletjes was ik altijd al goed in. Dus dat compenseert dat andere drama dan wel weer iets.

Wel was het duidelijk dat ik rechter op ging lopen in het dagelijks leven. En ik voelde me gewoon sterker, ook al was het maar omdat ik wist dat ik dit elke dag deed. That’s empowering shit! Afgelopen jaar heb ik al met grote ogen gadegeslagen hoe mijn spieren aan het groeien zijn en dat werd deze maand nog duidelijker. Ik bedoel, KIJK MIJN ARMEN IN DE FOTO HIERBOVEN! Ik denk echt dat ik nog nooit zulke armen in mijn hele leven heb gehad. Benen en buik werden ook net wat strakker en ik kreeg ietwat zichtbaardere billen.

Mentaal kan yoga natuurlijk ook wat voor je doen. Voor mij was dat per dag heel verschillend. Soms had ik er echt zin in. Stond ik open voor de praat stukjes van Adriene en kwam alles ook beter binnen. Andere dagen wilde ik het gewoon gedaan hebben en werd ik vet geïrriteerd als ze me net iets te zweverig overkwam. Maar de eindstand is wel dat ik iets lekkerder in mijn vel zat, en regelmatig onrustig een sessie inging en er chiller uitkwam.

Moeilijkheden?

Een irritante klacht sinds een jaar is pijnlijke heupen. Normaal alleen na lang lopen of intensere beweging en dan ging het weer weg. Moet eerlijk zeggen dat ik deze maand eigenlijk non stop die pijn heb gehad. Ook spreidde dat zich uit naar hele benen en knieën, iets wat ik voor transplantatie juist vaak had. Dat laatste heb ik nu nog steeds, maar die heup pijn is gelukkig weer terug gegaan naar “slechts na beweging”, dus dat leek wel door deze 30 dagen yoga te komen.

Ook vond ik het lastig om hiernaast nog een ander soort sport uit te voeren. Terwijl die afwisseling juist goed kan zijn. Ik loop elke dag nog wel een uurtje met de hond, maar echt iets actievers erbij kwam er niet van.

Ervaring mee? Yay/nay?

So there we have it! Wat is jouw ervaring met yoga? Wel eens geprobeerd of nog nooit? Haat of liefde voor? Klinkt zo een challenge (JOURNEY) als een leuk probeersel of word je al misselijk van de gedachte? Zelf blijf ik het zeker nog wel doen, maar ik denk slechts 1 keer per week ofzo. Zodat er tijd overblijft voor andere sporten en mijn zielige gewrichten meer hersteltijd krijgen.

Als je eens wilt kijken vind je aaallluuuuus van Adriene dus op YouTube (klik!). Misschien leuk voor deze nog-steeds-niet-normale-wereld-tijd?

30 dagen yoga challenge Adriene

Foto’s door Patrick van Dam.

Cystic Fibrosis Inspiratie Transplantatie

Ik was te gast in podcast Bombshell Brunches

Podcast Bombshell Brunches Sarah Smit

Een aantal maanden geleden lanceerde mijn achternichtje samen met een vriendin hun podcast Bombshell Brunches. Gebaseerd op de echte brunches die ze met andere inspirerende vrouwen in de muziek branche hadden georganiseerd. De podcast was meteen super tof uitgevoerd, met allemaal interessante mensen die erin aan woord kwamen! Nu is dit achternichtje, Raquelle, van Vancouver naar Amsterdam verhuisd voor haar studie en (her)ontdekken we samen de stad door middel van lange wandelingen. En bij lange wandelingen horen lange gesprekken.

Na zoveel bijgepraat te hebben vroeg ze me of ik te gast wilde zijn in hun podcast! Ja, natuurlijk! En dus zetten we ons gesprek voort op camera en microfoon. We gaan de diepte in over hoe het was om op te groeien met Cystic Fibrosis, hoe de aanloop naar longtransplantatie verliep en van alles daar tussendoor.

Mijn verhaal in podcast Bombshell Brunches

Aan het eind vragen ze wat voor levensles ik nog heb om mee te geven, ook aan niet-zieke personen. Ik gooide er wat uit waar ik het nog steeds mee eens ben, maar begon me daarna ook af te vragen wat mijn echte perfecte antwoord op zo een vraag eigenlijk zou zijn. Iets korts kan ik niet verzinnen, maar een paar levenslessen die al jaren aan me vast blijven kleven wel. En dus hier een rijtje daarvan.

Extra wijsheden

  • Begrijp welke dingen je wel of niet kan veranderen en accepteer dat.
  • Heb vertrouwen in het verloop van zaken, ook als het einde nog niet in zicht is.
  • Als vervolg daarop: JUST. START!
  • Je mag de ruimte innemen die je nodig hebt.
  • Pas als je open en toelaatbaar bent geef je mensen de kans om je te helpen.
  • Als je doet wat nú goed voelt, volgt de rest vanzelf.
  • Je bent sterker dan je denkt als het erop aan komt. So cheesy, maar echt waar.
  • Iéts besluiten, ook al is het eventueel niet de bewezen perfecte optie, is beter dan niets doen.

Plus dus de twee levenslessen die in de podcast zelf worden besproken. In dit rijtje hierboven is de focus een beetje op keuzes maken en stappen nemen, maar dat klopt wel met de fase waarin ik nu zit natuurlijk.

Heb jij een levensmotto? Of, minder definitief neergezet; een recent geleerde les die het delen waard is?

Waar vind je deze aflevering?

Deze aflevering kan je luisteren en zien via het filmpje hierboven, en als het beeld je niet boeit, gewoon luisteren via waar je normaal je podcasts vandaan hebt. Voor de maagden onder ons: op bijvoorbeeld Spotify, iTunes, je iPhone of Android app, etc. Ik hoop dat je hem goed vond. Hun andere afleveringen zijn ook echt het luisteren waard!

Nederland Reizen

Een week in Drenthe, Koekange

Hunebed Havelteberg

Net na kerst gingen vriend en ik een week naar Drenthe! Al toen we naar Zweden gingen boekte ik ook de AirBnB waar we nu hebben gezeten. We wonen in de vuurwerk ghetto van Haarlem en proberen vooral om niet thuis te zijn rond de jaarwisseling. Trust me, wat knallen boeit me niet, maar het is GEEN doen. Liefst wil ik ook de maanden daarvoor al naar een Zuid Europese bestemming ofzo trouwens, maar ik blijf nog even realistisch. De afgelopen jaren moest deze oud en nieuw ontsnapping altijd last minute geregeld worden, omdat we nooit wisten in wat voor gekreukelde staat ik me zou bevinden. Maar nu gokten we dat vooruit boeken moest kunnen. And it worked!

Continue Reading
Inspiratie

Dit was 2020

Twentytwenty was het jaar van heel veel voor iedereen, dat moge duidelijk zijn. Laat ik niet proberen op te noemen wat er in de wereld allemaal is gebeurd, maar wat ik vooral voorbij zie komen als reactie op het einde van dit jaar is een collectief Poeeeeeh Hee!? Hier is dat ook wel een beetje zo. Het was een vol jaar. Van goed en slecht, rustig en wild, vrijheid en grenzen.

Continue Reading
Reizen Zweden

Roadtrip naar Stockholm

Stockholm roadtrip

Zeventien augustus was het zo ver. Het reisadvies van Nederland naar Zweden veranderde van oranje naar geel. Zelf doe ik mijn best het nieuws niet te volgen, maar ik hoorde het via de enthousiaste appjes die ik meteen van wat mensen binnen kreeg. Opeens was het mogelijk om te gaan!

Ja, ja, het eerste reis verslag met nieuwe longen is hier!!

Continue Reading
Boeken Inspiratie

Boek: De ontdekking van de hemel

De Ontdekking van de hemel Mulisch

Al scrollend door mijn ooit-begonnen-nooit-afgemaakte blogposts vond ik ook deze. Ik las De ontdekking van de hemel al ruim anderhalf jaar geleden, maar de bruikbare quotes stonden nog in de notities van mijn telefoon en mijn geheugen is nog vers genoeg om er wat over te vertellen! Continue Reading

Cystic Fibrosis Transplantatie

Nog steeds…

Nog steeds

Nog steeds…

  • schrik ik bij het besef dat ik mijn zuurstof concentrator “ben vergeten” wanneer ik in de auto van het plein weg rij.
  • denk ik dat ik niet in de regen kan lopen vanwege apparaten die ik denk mee te dragen.
  • geloof ik niet dat ik mee kan ademen met het bedoelde ritme in de yoga filmpjes die ik volg.
  • wil ik als deel van de work-out voorbereiding of vlak voor bezoek of huishouden doen mijn zuurstof omhoog draaien.
  • hou ik bij het aankleden rekening met kleding kiezen die niet strak rondom mijn borstkas zit en daarmee het ademen nog meer beperkt.
  • sta ik verstelt wanneer mijn nu dagelijkse ontbijt zonder moeite binnen een kwartier op is.
  • verwacht ik bloed te zien bij het ophoesten van dun incidenteel sputum.
  • zoek ik naar de draadjes en slangetjes waar ik vooral niet over moet struikelen bij het opstaan van de bank.
  • is mijn eerste reactie bij het maken van een sociale verplichting stress, omdat ik denk te weten dat het me nog steeds vreselijk gaat uitputten.
  • baal ik als ik tijdens het nagellakken weer ben vergeten een nagel vrij te houden, voor het meten van mijn saturatie.
  • doe ik overdreven mijn best om niet met mijn hoofd pal boven de vlam van een kaars of het fornuis te hangen vanwege zuurstofslang ontploffingsgevaar.
  • moet ik elke ochtend opnieuw uitvinden dat ik meteen dingen kan doen, in plaats van uren stilzitten en opstarten.
  • denk ik bij elk terugkerend dipje, yep dat was het dan, it’s been fun, thanks and good bye!
  • geloof ik nauwelijks dat het leven, ondanks alle tijd en energie die nog in de behandeling gestopt moet worden, zo makkelijk kan blijven of zelfs nog makkelijker kan worden.

Heel wat mentale aanpassingen te maken na zo lang zo anders te leven!