Boeken

Bieb boeken: Walter Gom + Fakir in Ikea kast

Bieb boeken Walter Gom en Fakir Ikea kast

Dat laatste vakantie filmpje komt eraan! Voor de afwisseling eerst deze boeken post :) Sinds anderhalf jaar heb ik weer een abonnement bij de bibliotheek en het is de perfecte motivatie om meer te lezen. Al staat mijn eigen boekenkast nog vol onaangeraakte bladzijdes; het werkt gewoon beter als je wat uitzoekt met een drie weken limiet. Of zes. Of negen. Twee keer online verlengen, holla girl! Hoe dan ook, het komt erop neer dat die boeken uitgelezen worden. En dat je natuurlijk een gigantische selectie hebt om uit te kiezen!

Ik ga vrijwel nooit naar de bieb met een bepaalde titel in mijn hoofd, dus ik neem vaak wat random boeken mee. Ik denk dat ik onbewust een beetje het idee aanhoud van ééntje waar ik van gehoord heb, één leuk klinkende die ik daar voor het eerst tegenkom, en ééntje die informatief (achtig) slash non-fictie is. Soms moet ik me er doorheen worstelen en andere keren heb ik drie keer achter elkaar de perfecte selectie uitgezocht. Zo ook de afgelopen keer (minus dat informatieve boek)!

De wonderbaarlijke reis van de fakir die vastzat in een Ikea kast

De wonderbaarlijke reis van de fakir die vastzat in een Ikea kast, Romain Puertolas

Dit was het “zag er leuk uit” boek van deze keer. Toevallig heb ik eerder drie keer met een van Romain’s andere boeken in mijn hand gestaan om diezelfde reden, maar had ik uiteindelijk nooit eerder wat van ‘m gelezen. Het verhaal begint vrij licht, met wat grappige, ongebruikelijke gebeurtenissen die net te raar zijn om ze heel serieus te nemen. Ik dacht daarom dat het een makkelijk te lezen boek was die ik zo uit zou hebben. Na zo een 70 bladzijdes verandert dat echter ietsje.

De Fakir komt op zijn gekke reis met zijn wereldvreemde houding allerlei mensen tegen en op dat moment zijn het vluchtelingen. De schrijver blijft in diezelfde grappige, droge, “such is life” manier vertellen, maar raakt steeds serieuzere onderwerpen aan. Dat hij niet ook zijn manier van schrijven opeens dramatischer maakt kan ik wel waarderen. Ik denk dat het niet altijd zwaar en moeilijk hoeft te zijn om goed binnen te komen.

De Indiër besefte dat dit de echte avonturiers van de eenentwintigste eeuw waren. Dat waren niet de blanke solozeilers, met hun boten van honderdduizend euro, hun zeilraces, hun reizen rond de wereld, waar iedereen maling aan had behalve hun reclamesponsors. – blz 81

Naast dat het door middel van de Fakir zijn reis verschillende situaties van de wereld laat zien, zie ik dit boek ook als betoog voor reizen, en dan specifiek solo. Er wordt meerdere malen benoemd dat de ex (want hij verandert van beroep halverwege) fakir beseft hoeveel hij deze paar dagen al meer en mooiere dingen heeft meegemaakt dan in de rest van zijn hele eerdere leven. En dat als zijn neef, die hij mist, mee was geweest, het meeste waarschijnlijk niet was gebeurd. Ook beseft de fakir steeds beter dat hij gelukkiger wordt van geven, in plaats van stelen en alleen voor zichzelf te zorgen. En hoe goed hij het had vergeleken met sommige anderen, al had hij niet het meest luxe leven.

Soms had hij honger gehad, dat wel, en daar had zijn lichaam, meer bepaald zijn snor, de tol voor betaald, want zijn handen had hij altijd voor amputatie kunnen behoeden. Maar een fakir zocht geen spijkers op laag water, toch? Dus waar klaagde hij over? – blz 76

De glorie dagen van Walter Gom

De glorie dagen van Walter Gom, Marcel Vaarmeijer

De glorie dagen van Walter Gom viel in de categorie “wel eens van gehoord”. De samenvatting klonk super leuk; een origineel verhaal en een echte Sarah-schrijfstijl.

Iris is een in Amsterdam wonende twintiger. Ze krijgt een nieuwe bovenbuurman maar heeft dat pas door wanneer hij drie maanden later een appel laat vallen. Denkende dat er een inbreker binnen is gedrongen stormt ze naar boven met de reserve sleutel die ze nog van de vorige bewoner had, en maakt zo voor het eerst kennis met Walter Gom.

Walter Gom is nogal een apart karakter. Hij lijkt te leven met het motto “ik wil u niet tot last zijn”. Hij loopt daarom met kussentjes onder zijn schoenen en spoelt zijn wc maar een keer in de zoveel tijd door vanwege de geluidsoverlast. Zijn moeder lijkt al zijn beslissingen nog voor hem te nemen, al is hij ruim volwassen. Walter wil oorspronkelijk niets van Iris weten, maar dankzij Iris’ doorzettingsvermogen om hem beter te leren kennen en te helpen met zijn geluk worden ze na een tijdje toch close.

Voor zijn hersenbloeding runde mijn vader een tuincentrum. Bloemen en planten waren zijn lust en zijn leven. Het was dan ook geen verrassing dat hij zijn dochters naar bloemen had vernoemd. Als hij chirurg was geweest hadden we waarschijnlijk Milt, Aorta en Niertje geheten. De grootste mislukking van de drie ben ik. Roos en Madelief, die drie en twee jaar ouder zijn, zijn ook mislukt, maar zij trouwden met rijke mannen. Ik trouwde met mezelf en speelde Sneeuwwitje in de Efteling. – blz 37

Iris werkt de laatste acht maanden als secretaresse voor een notaris. Ze is nooit heel succesvol geweest en weet ook niet of ze dat wel nodig vindt. Dit is haar meest volwassen baan ooit. Als de baan als directeurs assistente vrij komt vertelt ze dat aan Walter, die haar overtuigt om ervoor te solliciteren. Zelf denkt Iris geen schijn van kans te hebben want ze werkt er nog niet lang en iedereen wil de baan. Maar dankzij Walter’s adviezen wordt ze aangenomen. Ook helpt hij haar dronken, ongelukkige zus met een schrijvers idee. Daarna hun huismeester met drankprobleem en slechte lever. (Het antwoord daarop bleek een neppe levenseinde dokter en vervolgens een puppy. Dûh.)

Dit was het ongeplande begin van, wat met behulp van Iris’ bevriende collega opgezet werd, hun adviesbureau BIB. Het loopt als een tierelier en groeit ontzettend snel. Ze krijgen allerlei soorten klanten over de vloer waaronder een zeer invloedrijk persoon, wiens advies grote gevolgen heeft.

Wat ik zo mooi vind aan dit boek is dat het heerlijk leest, de grote verhaallijn leuk en origineel is, maar ook dat daar nog een diepere laag onder zit. Iris wordt emotioneel volwassener en krijgt wat inzichten over haar eerdere leven. Walter Gom kruipt voor het eerst ooit uit zijn comfort zone. En samen maken ze zo op hun eigen manier allerlei ontwikkelingen door. Dit is niet altijd even duidelijk te lezen, maar juist daar hou ik van. In het echte leven zijn grote ontwikkelingen meestal ook niet duidelijk opgeschreven.

Walter had zijn wintermantel aan en zwarte suède handschoenen. Ondanks de kou droeg hij geen muts. ‘Ik wil de wind in mijn haren voelen,’ zei hij, ‘de wind door mijn haren.’ Ik droeg wel een muts en had een reservemuts in mijn jaszak gestopt voor als Walter geen wind meer door zijn haren wilde voelen. – blz 292

Aanraders?

Omdat ik zo een fan ben van Walter Gom is het moeilijk om toe te geven, maar het einde vond ik ietwat zwak. Misschien denk jij daar wel anders over; ik raad je aan om het uit te gaan vinden! Ik vond het mijn leestijd meer dan waard en had vaak een big smile op mijn smoel.

Ook ben ik blij om de Fakir in de Ikea kast gelezen te hebben, maar dat is wel een boek waar je zin in moet hebben. Het type humor moet je liggen en je moet tegen de mix van nuchter met serieus kunnen. Verder denk ik wel dat het vermakelijk is en er wat wijze lessen uit te halen zijn, dus als je nu nieuwsgierig bent; zeker doen!

Ik ben ondertussen alweer bezig met mijn volgende bieb stapeltje. Eindelijk begonnen in dat oh zo bekende verhaal over die 100 jarige man die uit zijn raam klom, weet je wel. So far so good, al moet ik hierna denk ik weer even een wat lezen zonder die droge tone of voice. Misschien een van deze, die ik tijdens mijn vorige bezoekje zag staan?

Bieb boeken Walter Gom

Ben jij ook aan het lezen? Wat is je meest recente, beste boek? Xx

Griekenland Plogs & Vlogs

KORFOE VLOG 7 – gekke dag in Corfu City en Dassia

CORFU city Dassia strand

Jongens, als jullie in de illusie verkeren dat dit droomstel nooit ruzie maakt, dan stel ik jullie bij deze teleur.

Het was een tijd geleden dat het zo knalde als op deze dag in Corfu City, maar toch was het een aantal uur later weer goed. Daarmee bewezen we naar onszelf dat we een stuk volwassener zijn dan een aantal jaar geleden. Of misschien gewoon wijzer, enzo. Applaus voor mij dat ik, na mijn “stik er maar in” oer reactie, er zo snel (kuch, aantal uur, kuch) weer over heen was. En applaus voor Vriend dat hij mij die ruimte kon geven terwijl hij het liever op een andere manier had gedaan. Ook wil ik het universum of iets dergelijks bedanken voor de totale random setting van het weer goedmaken. Bij deze mijn Oscar speech.

Corfu City Korfoe stad

Corfu City

Van Corfu City hebben we dus niet zo veel gezien als dat we van plan waren, maar wat we ervan meekregen zag er prachtig uit hoor. Ik zou er zo weer heen gaan, lol. We liepen er ongeveer een uurtje rond en het had die heerlijke sfeer van een typische grotere Griekse eilandstad. I love it! Blijkbaar werkt het bussen systeem op dit eiland in kleurtjes, want zaten we eerder in “The Green Bus“, zo moesten we nu “The Blue Bus” vinden. Vanaf Gouvia kostte het ons een klein half uurtje om in het centrum van Corfu City te komen, maar met minder verkeer doe je dat veel sneller.

Korfoe stad Corfu City

Oja, het viel ons op dat er in deze stad overal veel prullenbakken staan. Fun fact.

Prullenbakken Corfu City

Dassia Strand

Onverwachts hebben we op deze dag dus ook het strand van dorpje Dassia gezien, haha. Wat een toeval. Blij dat het zo liep. Het is een dun strandje en daarom lijkt het meteen vrij druk, maar de sfeer was er heel fijn. Als je langs de enorme hotels bent gelopen aan het begin van het zandstrand, voelt het meteen een stuk minder groots en toeristisch aan.

Dassia strand Korfoe

All in all een gekke dag waarin de emoties hoog opliepen, maar die uiteindelijk toch nog mooi kon worden afgesloten als laatste volle dag op Korfoe. Ik heb op dit punt GEEN zin om weer naar huis te gaan en zou het liefst mijn paspoort verbranden en op een bus naar een klein verscholen dorpje stappen. Maar iets met medicatie die op is, een hondje wat op ons wacht, en Vriend die Nederlands geld moet verdienen…

Paradise Hotel Gouvia Korfoe

Korfoe vlog 7 – Gekke dag in Corfu City en Dassia

Bij deze het kortste filmpje van deze Korfoe serie. Waarin ik je wat moois van de stad en het strand laat zien, en in onscherpe Smeagol stijl vertel wat er nou een soort van gebeurde. We should start a soap!

Griekenland Plogs & Vlogs

KORFOE VLOG 6 – verhuizen naar Gouvia

Korfoe Gouvia vlogOp de zesde dag van deze vakantie verhuizen we naar het stadje Gouvia. Op het eiland Korfoe kom je het makkelijkst van de ene naar de andere plek met de Green Buses. Of een gehuurde auto ja, maar die hadden we niet. Uitchecken in Paleokastritsa kon tot 10 uur dus om 5 over 10 zwaaiden we verhit Doei en Bedankt naar de eigenaresse van het appartement.

Bozikis Apartments & Studios en Paradise Hotel

We hebben het heerlijk gehad daar. Heel betaalbaar en simpel maar met alles wat je nodig hebt en dichtbij mooie strandjes en restaurants. Als je erover denkt om hier ook naar toe te gaan en geen probleem hebt met een heuveltje of gehuurde scooter dan bij deze de tip van Bozikis Apartments & Studios.

Corfu Paradise Hotel Gouvia

Eenmaal in Gouvia liepen we vanaf de bushalte naar ons nieuwe hotel met de prachtige, lelijke, typisch-Griekse-vakantie-naam Paradise Hotel. Nou, dat was me wat. Dit is de week van de heuvels!

Gouvia ontdekken

Korfoe Gouvia strand

Hoera voor de vakantie adrenaline though! Want al snel konden we, na wat bijkletsen voor de camera, door op ontdekkingstocht. Naar het kleine (wel beetje toerist georiënteerde) dorpje, het strand en een enorme jachthaven er vlakbij.

Stadje Gouvia Korfoe

Om te zien hoe dat en de rest van de dag eruit zag moet je maar, je raadt het niet hoor, het filmpje hieronder kijken!

Korfoe dag 6 – verhuizen naar Gouvia

Huis & Tuin

Tuin avonturen: Haarlemse stadstuin

Stadstuin in Haarlem

We hadden ooit een moestuin. Weten jullie nog? Twee jaar geleden plaatste ik hier een mini serie over wat ik plantte, hoe alles groeide en hoeveel groente wij (en de buren, en vrienden, en iedereen die we tegen kwamen, want alsjeblieft niet nog meer snijbonen en courgettes deze week) daarvan wel niet op ons bord kregen.

Toen we eind 2016 uit dat huis weg moesten dachten we even dat we nog mazzel zouden hebben met slechts een balkonnetje. Wat een ommezwaai zou dat zijn! Uiteindelijk werd dat, haleluja, toch nog een snoezige stadstuin. Op het Noorden en omdat we in de winter introkken leek het alsof er nooit zon te vinden zou zijn. Maar nu dat we de tweede zomer hier meemaken weten we wel beter. Echt totally #blessed!

In den beginne…

winter sneeuw tuin

Nadat we hier introkken wisten we dat het in de zomer pas duidelijk zou worden wat waar zou gebeuren in de tuin. Tot die tijd deden we er dus niets aan. Al snel zagen we dat één hoek echt nooit zon krijgt en besloten we dat onze “shadow jungle corner” te maken. We plantten er varens en andere schaduwplanten, met wat bodemkruipers om het op te vullen. Verder gebeurde er qua planten nog weinig dat eerste jaar, omdat ik dus helemaal niet had verwacht dat we ook maar iéts zon-behoevends konden groeien. Oja, en ik lag midden in het seizoen in het ziekenhuis en het kon me aan mijn reet roesten wat er met de tuin gebeurde. Klein detail.

Schutting stadstuin

Dit tuin seizoen begon met die ene storm die half Nederland’s tuin in de chaos schopte en zo ook onze schutting. Na een paar weken van een gedeelde tuin genoten te hebben timmerde Vriend een nieuw stuk schutting in elkaar en hing er wat plantenbakken aan op. Gevuld met bloemetjes die we nu allebei een beetje een oma uitstraling vinden hebben, maar what the heck, de bijtjes zijn blij.

Werk aan de winkel

Tips stadstuin Haarlem

Op bovenstaande foto kwam ik ook net uit het ziekenhuis, maar dat was tenminste helemaal aan het begin van de lente. Veel beter en perfect getimed om Vriend vanaf de lounge te vertellen wat waar leuk zou staan en of ‘ie dat even kon doen. Grapje, Vriend is het gelukkigst als hij bezig is dus dit was zijn eigen idee. Net als op de foto hieronder, echt waar. Alle plantjes die hierboven zichtbaar zijn, zijn ondertussen zoveel groter trouwens. Veel dichter bij het jungle idee wat we in gedachten hadden. Ook het kruidenhoekje rechts van Vriend is ontploft en doorgeschoten en ruikt all kinds of delicious. Ik hóú van een beetje wild in de tuin.

Stadstuin tips

Dit is de achterkant van onze tuin, tegen de muur van het schuurtje aan. Er was daar altijd al een rare, zanderige richel met wat onkruid en verdwaalde niet-zo-gelukkige aardbeiplantjes erin. Vriend kocht een shitload aan tuinaarde, zette wat stoeptegels op hun kant en creëerde zo een mooier, vruchtbaarder stukje grond. Die blauwe potten links hebben we van Marktplaats. We gingen naar de verkoper toe voor slechts eentje en vertrokken met wel vier. Hoe efficiënt!

Zonnebloemen

Verbazingwekkend genoeg doe ik ook wel eens wat; alles wat met de planten zelf te maken heeft. En dus gooide ik wat zonnebloem zaden in de mooi gemaakte richel. Vrij laat in het seizoen en na een aantal pogingen met te oude zaadjes die niets meer deden (ik vroeg me altijd af hoe nauw die houdbaarheidsdatum luistert en dat blijkt dus wel een dingetje te zijn) en me lieten geloven dat alles vervloekt was wat ik vanaf nu plantte. Maar, nahh. Kijk dan.

Zonnebloemen stadstuin

De zonnebloemen zijn zó blij in onze stadstuin! Ze groeien als kool, niet normaal. Twee weken geleden kwamen ze nog niet boven de leuning van de lounge uit. En dat met het weinige beetje gieter water waar ze het mee moeten doen in deze droge maand.

Eindelijk echte tuinkussens

Die houten lounge zijn trouwens gemaakt door Vriend, hoe kan het ook anders, al jaren geleden. Van oude pallets. Sinds hun bestaan, en dat is dus al een tijdje, roepen we dat we er kussens voor nodig hebben. Sinds we in dit huis wonen hebben we dat opgelost met een aan stukken gesneden oud, dun, schuim matrasje, en een ongebruikt gordijn wat er overheen wordt gegooid voor the looks. Nog steeds riepen we wekelijks naar elkaar dat we echt eens naar comfortabelere kussens moesten kijken. “Ja inderdaad,” zeiden we dan, en deden er wederom niets mee. Tot uit het niets tuinkussenstore.nl daar was. Tenminste, ze waren er al een tijdje, alleen nog niet in ons leven.

tuinkussenstore.nl stadstuin lounge

Van hun mocht ik wat kussens uitzoeken voor dit blog, tot vooral ook Vriend’s grote blijdschap. Gelukkig zijn wij het vrijwel altijd eens over hoe onze woonomgeving eruit moet zien en dus was de keuze snel gemaakt. We zijn er zo blij mee! Ze zitten zoveel lekkerder dan ons aan stukken gesneden gordijn idee (je zou het niet denken he?) en onze tuin is meteen vier keer zo chique. Deze foto is trouwens van twee weken geleden en je ziet hoeveel kleiner de zonnebloemen nog zijn, vergeleken met de foto erboven! Ons harenmonster mag uiteraard ook weer op deze kussens mee loungen; niets te fancy voor haar. Wat doen we onszelf aan?

tuinkussenstore.nl stadstuin inrichting

Toch nog wat groenten in onze stadstuin

Om toch nog een beetje aan te kunnen sluiten bij mijn eerdere moestuin serie, kunnen de groenteplanten niet ontbreken. Aangespoord door een andere Haarlemse Hoesterd die haar balkon elke zomer volstampt met groenteplanten en mij tijdens een Beesten wandeling haar niet-meer-passende peperplant gaf, liet ik ook weer wat ontkiemen op de vensterbank.

Groente in stadstuin

We hebben nu mais, cherrytomaat, rode biet en dus die peperplant staan. Ook framboos en zwarte besjes van het vorige huis nog. Ik vind het super gezellig staan in al die verschillende potten en alles groeit goed, ook al begon ik hier ook pas laat mee en wist ik niet hou het zou gaan zonder volle grond.

Als laatste dit kleine detail wat alles nóg iets beter maakt; een cheap ass lichtjesslinger op zon energie. Serieus elke avond dat de kleurtjes zichzelf weer zichtbaar maken schiet er een spontane dosis blijdschap door me heen.

verlichting stadstuin

Dan was dit stadstuin stukje, anderhalf jaar na de verhuizing, de eerste over ons niet-meer-nieuwe huis. Ik hoop dat het leuk is om te zien! Het idee is om ook wat van de kamers te laten zien, want we hebben best veel veranderd sinds we hier introkken en zijn blij met hoe het meeste nu is. Dus dat komt eraan!
Ooit, op een dag (:

Griekenland Plogs & Vlogs

KORFOE VLOG 4 – Corfu donkey rescue

CORFU donkey rescue vlog

Well, vandaag was misschien wel de tofste dag van de vakantie. De avond van te voren kwam Vriend online opeens wat tegen. Het Corfu donkey rescue center. Het bleek helemaal niet zo ver van ons appartement af te liggen. “Will it make me cry?” vroeg ik nog even, voordat we besloten te gaan. Verdrietige ezeltjes in combinatie met een soort van standaard onstabiel emotioneel evenwicht en abnormaal medelijden-hebben-met-zielig-dier, weet je. Maar nee. Vriend wist zeker van niet. Met mijn gekke ezeltjes liefde en altijd doorlopende donaties aan soort gelijke instanties was het juist de béste plek om te bezoeken, zei hij. Continue Reading